John

Mijn ik verdwijnt en pak de energie op waarvoor ik schrijven ga.

Een bloemenveld licht op, alle kleuren rood wit blauw en geel. De kleuren van Nederland en geel waar de zon voor staat.

De zon schijnt licht op een duister verhaal. De bloemen wijde speelt een grote rol. Vroeger raasde hier de oorlog over en het is bedekt met zaadjes van een ver bloemenstelsel.

Onder de lagen van vreugde en geluk komt een duister verhaal naar boven waar we doorheen mogen gaan alvorens bij onze kracht te komen.

Het collectieve wat de aandacht op komt eisen. Kunnen we niet meer wegkijken van historische momenten.

Zuchtjes wind met informatie wordt ons ingefluisterd de drama's die in ons alle huizen. We worden in dienst genomen om te erkennen wat hier in het verleden gebeurt is.

Het collectieve beeld dat alles nog verdeeld is. De laag van duisternis wat op dit moment boven onze aardbol hangt nog geheeld mag worden en daarna onze krachten op te halen.

Dit brengt een aardverschuiving met zich mee. Een explosie van zonnestormen waar in het heetst van de strijd nog vele doden zullen vallen.

De oorlog waar de mens voor kiest weer opnieuw te ervaren. Mensen die een lichtbaken zullen zijn voor deze personen.

Het licht wat na deze fase weer over de wereld zal stromen. Dienen mensen het licht weer in zichzelf aan te gaan steken. Deze fases zijn niet over te slaan. Deze pijn van oorlog zit in je buik op geslagen.

Een veldslag wat hier heeft plaatsgevonden. Ik zie je handen rijken naar de hemel in de hoop dat het zo wel wordt geregeld. Je lichaam duikt ineen je hebt de strijd bijna opgegeven.

De lange lijdensweg is het je lichaam die het niet meer aankan. Je mag het verleden loslaten wat is geweest in vroegere levens is nu niet meer al is de pijn in het collectieve nog altijd wel voelbaar.

De pijnen die vrouwen hebben doorstaan. Sexueel misbruik speelde een grote rol. Laat los het verleden en je zult zien wat er over blijft.

Een vrouw gekrengd in dit leven maar ook nieuwsgierig waar Abraham de mosterd haalde. Klinkt een lied daar in het kleine café aan de haven. De mannen gingen de zee op de vrouwen bleven thuis aan het slot.

Het verlangen naar warmte borrelde hier al op. Hoe het leven toen geleefd werd strookte niet met jouw levenswijze.

Is dit leven je gegeven om jouw leven te manifesteren wat door jouw heen stroomt. Dit is jouw weg om weer een en heel te zijn met jouw omgeving. Te leven vanuit heel jouw wezen is jouw verlangen naar heelheid.

Essentieel voor jouw en de mensheid. Laat het stromen en pulseren laat los wat er in je cellen ligt opgeslagen. Houd niet vast aan deze lagere tonen, ze zijn niet van jouw.

Jouw universum is zuiver vul deze ruimte met jouw eigen frequentie dat is wat je bent je ware essentie.

Lieve groet.